Kroz procese analize sadržaja Glasa – tematske kategorizacije sa propratnom kontekstualnom i diskurzivnom analizom, pa onda obradom koristeći alate za prepoznavanje karaktera (OCR tools) i na kraju pohranom u Digitalni arhiv Infobiro – omogućena je dugotrajna dostupnost za nove generacije sadržaju časopisa. 

 

Mediacentar Sarajevo i Udruženje Hagada su organizovali radionicu za šest mladih umjetnika, čiji je zadatak bio da kroz dvodnevni program pripreme svoje viđenje jevrejske kulturne baštine, uključujući sadržaje časopisa Jevrejski glas. 

Publikaciju čini pet tekstova koji se oslanjanju na sadržaj Jevrejskog glasa i dodatak u kojem su predstavljeni radovi mladih umjetnika. Uredništvo (Željka Oparnica, Mladen Obrenović i Dragan Golubović), zajedno sa autorima, opredijelilo se da kroz različite autorske pristupe prikažu različitost sadržaja Jevrejskog glasa. 

 

Publikaciju otvara tekst saradnice Instituta za filozofiju i društvenu teoriju Univerziteta u Beogradu (partnera u projektu) dr. Dragane Stojanović na temu „Reklami oglasi kao trag razvoja i promene jednog društva: Jevrejska zajednica BiH u ogledalu Jevrejskog glasa 1928-1941.“ Autorica analizira sadržaj reklama koje su obavljivane u Glasu. Daje prikaz šta nam reklame tog vremena govore o zanatima, brendovima koji su se i danas održali, kao što je „Nivea“ kreme za sunčanje. Dragan Golubović, voditelj Digitalnog arhiva Infobiro, je kroz tekst pod nazivom: „Kulturna baština manjina: tragovi koji nestaju“ predstavio kulturni i zabavni život koji je zabilježen na stranicama Jevrejskog glasa. Željka Oparnica, saradnica Instituta, predstavila je rad i način funkcionisanja jevrejskih društava. Predstavljena su ključna društva, njihova uloga i funkcija u zajednici te način njihove organizacije. Elma Softić-Kaunitz je kroz detaljan i analitičan tekst o Jevrejkama u jugoslovenskom društvu između dva svjetska rata predstavila važan segment zajednice, a to su žene. U zaključku, autorica Softić-Kaunitz navodi da „Jevrejski glas nije samo bilježio njihove aktivnosti (misleći na žene, op.a.), on ih je podržavao, pratio i ozbiljno shvatao, dajući im prostor za koji nije tražio opravdanje“. Tekstualni dio publikacije završava Boro Kontić tekstom o Isaku Braci Poljokanu, novinaru i vlasniku časopisa, čovjeku o kojem se danas jako malo zna. Poljokan je bio diplomirani pravnik, doktorirao je na Sorboni na temi o ratnim zločinima, kako u svom tekstu navodi Kontić, a prema nekim izvorima govorio nekoliko stranih jezika: engleski, francuski, italijanski, španski i njemački. Svoj život je skončao u partizanima za vrijeme Desanta na Drvar, maja 1944. godine.

 

Publikacija sadrži i predstavljanje rezultata studentskih radova nastalih iz dvodnevne radionice pod nazivom „Kulturno naslijeđe kroz umjetnički izražaj za turizam“. Predstavljeni su radovi: Tamare Radović, Luke Šibinca, Une Mazrak, Ilde Halilčević, Vuka Bijelića i Nadje Mihić.

 

Kompletna publikacija dostupna je ovdje.